Askeri yapay zeka, modern ordular için hız, analiz gücü ve operasyonel üstünlük anlamına gelse de beraberinde ciddi riskler getirmektedir. Özellikle otonom karar alma yeteneğine sahip sistemler, insan kontrolü olmadan hedef tespiti ve müdahale yapabildiği için etik, hukuki ve güvenlik temelli tartışmaların merkezinde yer almaktadır. Yanlış veriyle eğitilen ya da beklenmeyen senaryolarla karşılaşan askeri yapay zeka sistemleri, geri dönüşü olmayan sonuçlara yol açabilecek hatalı kararlar verebilir. Bu durum, savaş alanında sivillerin zarar görmesi, dost birliklerin yanlışlıkla hedef alınması ve çatışmaların kontrolsüz biçimde tırmanması gibi riskleri beraberinde getirir. İlk bakışta stratejik avantaj olarak görülen bu teknolojiler, yeterli denetim ve şeffaflık sağlanmadığında küresel güvenliği tehdit eden bir unsura dönüşebilir.

Daha teknik açıdan bakıldığında askeri yapay zeka riskleri; algoritmik önyargı, siber saldırılara açıklık, komuta zincirinin zayıflaması ve sorumluluk belirsizliği gibi başlıklarda toplanır. Yapay zeka destekli silah sistemleri, düşman tarafından manipüle edilebilecek veri akışlarına bağımlıdır ve bu da sistemlerin ele geçirilmesine veya yanlış yönlendirilmesine yol açabilir. Ayrıca karar alma süreçlerinin makinelere devredilmesi, hatalı bir eylem durumunda sorumluluğun kimde olduğu sorusunu gündeme getirir. Tarihsel olarak bakıldığında, askeri teknolojilerde kontrolsüz ilerlemenin krizleri derinleştirdiği birçok örnek bulunmaktadır; yapay zeka ise bu süreci çok daha hızlı ve öngörülemez hale getirmektedir. Bu nedenle askeri yapay zeka kullanımında insan denetiminin korunması, uluslararası düzenlemelerin güçlendirilmesi ve etik çerçevenin net biçimde çizilmesi hayati önem taşımaktadır.