Askeri teknolojide etik sınırlar, modern savunma sistemlerinin gelişmesiyle birlikte güvenlik politikalarının en önemli tartışma alanlarından biri haline gelmiştir. Günümüzde yapay zekâ destekli savunma sistemleri, otonom platformlar, gelişmiş gözetleme teknolojileri ve dijital savaş altyapıları; operasyonel hız ve yüksek verimlilik sağlarken aynı zamanda insan hakları, sivillerin korunması, veri güvenliği, karar alma sorumluluğu ve uluslararası hukuk kuralları gibi kritik etik soruları da gündeme taşımaktadır. Teknolojinin savaş alanında daha aktif rol alması, insan kontrolünün ne ölçüde korunacağı ve ölümcül kararların kim tarafından verileceği konularını daha da önemli hale getiriyor. Bu nedenle askeri teknolojilerin geliştirilmesi kadar, bu sistemlerin etik sınırlar içinde kullanılması da modern savunma anlayışının temel unsurlarından biri olarak kabul ediliyor.

Askeri teknolojide etik sınırlar; özellikle yapay zekâ, otonom silah sistemleri, biyometrik izleme teknolojileri ve siber operasyonlar gibi alanlarda daha fazla önem kazanıyor. Şeffaf algoritmalar, insan denetimi, hesap verebilirlik, güvenilir veri yönetimi ve uluslararası etik standartlar, modern savunma projelerinde öncelikli kriterler arasında yer alıyor. Otonom sistemlerin tamamen bağımsız karar vermesi, yanlış hedef seçimi veya sivil kayıplar gibi ciddi riskler oluşturabileceği için birçok ülke “insan döngü içinde” yaklaşımını benimsemeye çalışıyor. Bunun yanında siber saldırılar, veri manipülasyonu ve yapay zekâ sistemlerinin kötü amaçlı kullanımı da etik güvenlik tartışmalarını daha kritik hale getiriyor. Gelecekte savunma teknolojilerinin daha da gelişmesiyle birlikte, etik kuralların yalnızca hukuki bir zorunluluk değil; aynı zamanda güvenilir ve sürdürülebilir savunma kapasitesinin temel parçası haline gelmesi bekleniyor.