Savaş hukuku ve otonom silahlar konusu, modern savunma teknolojilerinin gelişmesiyle birlikte uluslararası güvenlik politikalarının en kritik tartışma alanlarından biri haline gelmiştir. Günümüzde yapay zekâ destekli sistemler, hedef tespiti, tehdit analizi ve operasyon planlaması gibi birçok askeri süreçte aktif rol oynarken; insan müdahalesi olmadan hareket edebilen otonom silah sistemleri yeni hukuki ve etik soruları da beraberinde getiriyor. Özellikle uluslararası insancıl hukuk, sivillerin korunması, orantılı güç kullanımı ve insan kontrolünün sürdürülmesi gibi temel ilkeler, otonom silah teknolojilerinin kullanımında büyük önem taşıyor. Çünkü savaş ortamında alınan kararların tamamen algoritmalara bırakılması, yanlış hedef seçimi ve kontrol kaybı gibi ciddi riskler oluşturabiliyor.

Savaş hukuku açısından otonom silah sistemleri; hesap verebilirlik, denetim mekanizmaları ve insan sorumluluğu konularında yeni düzenleme ihtiyacını gündeme getiriyor. Birleşmiş Milletler bünyesinde yürütülen uluslararası tartışmalar, insan kontrolü olmadan ölümcül karar verebilen sistemlerin sınırlandırılması gerektiğine dikkat çekiyor. Modern savunma teknolojilerinde yapay zekâ kullanımı operasyonel avantaj sağlasa da, hukuki denetim ve etik çerçeve olmadan kullanılan sistemler küresel güvenlik açısından risk oluşturabiliyor. Bu nedenle birçok ülke, “insan döngü içinde” yaklaşımını benimseyerek kritik saldırı kararlarında insan onayını zorunlu tutmaya çalışıyor. Otonom silah teknolojilerinin gelecekte daha yaygın hale gelmesi beklenirken, savaş hukuku ile teknoloji arasındaki dengeyi koruyacak uluslararası normların önemi her geçen gün daha da artıyor.