ABD savunma yapılanmasında dikkat çeken bir değişiklik kapıda. Breaking Defense’in 18 Mart 2026 tarihli haberine göre, ABD Ordusu, Terminal High Altitude Area Defense (THAAD) hava ve füze savunma sisteminin program yönetimini 2027 mali yılında tamamen devralmayı planlıyor. Bu takvim, McAleese Defense Programs Conference sırasında konuşan ABD Ordusu Ateş Gücü Portföy Tedarik Yöneticisi Korgeneral Frank Lozano tarafından açıklandı. Lozano, mevcut THAAD ofisinin 2027 mali yılında Füze Savunma Ajansı’ndan (MDA) kendi sorumluluk alanına geçeceğini ve bu geçiş için MDA ile yakın koordinasyon yürütüldüğünü söyledi.

THAAD sistemi hâlihazırda ABD Ordusu unsurları tarafından kullanılıyor olsa da, sistemin geliştirme ve tedarik süreçleri uzun süredir MDA tarafından yönetiliyordu. Yeni plan, yalnızca operasyonel kullanım ile program sorumluluğunu aynı çatı altında toplamayı değil, aynı zamanda kara konuşlu balistik füze savunma mimarisinde daha doğrudan bir ordu kontrolü oluşturmayı da beraberinde getiriyor. Ancak bu geçiş süreci yeni değil; aksine birkaç yıldır Washington’da tartışılan bir konu. Daha önce MDA tarafında, sistemin kurum bünyesinde kalmasının daha güçlü bir denetim sağlayacağı ve ordunun öncelik listesinde THAAD’ın geri planda kalabileceği yönünde değerlendirmeler yapılmıştı. Ayrıca üretim hattında olası aksama riskleri de geçmiş tartışmaların önemli başlıkları arasında yer aldı.

Lockheed Martin tarafından üretilen THAAD, yüksek irtifada terminal safhadaki balistik füze tehditlerini atmosfer içinde ya da atmosfer dışında önlemek üzere geliştirilen, kamyon konuşlu ve mobil bir hava savunma sistemi olarak öne çıkıyor. Sistemde sekiz önleyici füze taşıyan lançerler bulunuyor ve THAAD, özellikle balistik füzelere karşı katmanlı savunmanın kritik unsurlarından biri kabul ediliyor. Son dönemde sistem, Orta Doğu’daki gerilimler nedeniyle yeniden gündeme geldi. Haberde, ABD ve müttefiklerinin İran kaynaklı füze ve İHA tehditlerine karşı yürüttüğü operasyonlarda THAAD’ın kullanılan savunma unsurlarından biri olduğu belirtiliyor. Bu durum, yalnızca sistemin operasyonel değerini değil, aynı zamanda mühimmat stokları ve savunma sanayi üretim kapasitesi üzerindeki baskıyı da yeniden tartışmaya açtı.

Önümüzdeki dönemde THAAD’ın orduya devri, ABD’nin hava ve füze savunma tedarik modelinde önemli bir kurumsal dönüşüm anlamına gelecek. Bu adım, bir yandan karar alma ve tedarik süreçlerini sadeleştirme potansiyeli taşırken, diğer yandan üretim sürekliliği, bütçe öncelikleri ve küresel konuşlandırma ihtiyaçları açısından dikkatle izlenecek. Özellikle Hint-Pasifik odaklı uzun vadeli hazırlıklar ile Orta Doğu’daki güncel tehdit ortamı birlikte düşünüldüğünde, THAAD gibi yüksek değerli önleyici sistemlerin kimin kontrolünde ve hangi hızda tedarik edileceği, ABD savunma planlamasının en kritik başlıklarından biri olmaya devam edecek.