Uydu karşıtı silahlar, yörüngedeki uyduları devre dışı bırakmak, işlevlerini bozmak veya tamamen imha etmek amacıyla geliştirilen askeri teknolojiler olarak tanımlanır. Modern dünyada haberleşme, navigasyon, istihbarat ve erken uyarı sistemlerinin büyük ölçüde uydulara bağlı olması, uzayı stratejik bir savaş alanına dönüştürmüştür. Bu kapsamda uydu karşıtı kabiliyetler, devletler için askeri üstünlük, caydırıcılık ve bilgi hâkimiyeti sağlamanın kritik bir aracı haline gelmiştir. Günümüzde uzay, kara, hava ve deniz kadar önemli bir operasyon alanı olarak değerlendirilmektedir.

Teknik açıdan uydu karşıtı silahlar; kinetik imha sistemleri, elektronik karıştırma, siber saldırılar ve lazer tabanlı yönlendirilmiş enerji silahları gibi farklı yöntemleri kapsar. Kinetik sistemler doğrudan fiziksel çarpışmayla uyduları etkisiz hale getirirken, elektronik ve siber yöntemler uydunun kontrolünü, haberleşmesini veya sensörlerini hedef alır. Bu tür silahlar, özellikle askeri haberleşme uyduları, keşif-gözetleme sistemleri ve GPS altyapıları için ciddi bir tehdit oluşturur. Uydu karşıtı silahların yaygınlaşması, uzay güvenliği ve uluslararası denge açısından önemli tartışmaları da beraberinde getirirken, modern savaş anlayışında uzay hâkimiyetinin belirleyici rolünü açıkça ortaya koymaktadır.