Elektronik taarruz sistemleri, modern muharebe ortamında düşmanın algılama, haberleşme ve komuta-kontrol yeteneklerini doğrudan hedef alan en etkili elektronik harp unsurlarından biri olarak öne çıkar. Günümüzde savaş yalnızca fiziki unsurlarla değil, aynı zamanda bilgi ve elektromanyetik spektrum üzerinden yürütülmektedir. Radarlar, haberleşme ağları, uydu bağlantıları ve veri iletim sistemleri; orduların karar alma hızını ve operasyonel etkinliğini belirleyen temel altyapılar hâline gelmiştir. Elektronik taarruz, bu altyapıları geçici ya da kalıcı olarak devre dışı bırakarak düşmanın savaşma kabiliyetini zayıflatmayı amaçlar. İlk aşamada görünmeyen bir müdahale gibi algılansa da, elektronik taarruz sistemleri sahadaki güç dengesini kökten değiştirebilen stratejik bir etkiye sahiptir.

Teknik açıdan elektronik taarruz sistemleri; karıştırma (jamming), aldatma (deception) ve bastırma yöntemleri üzerinden şekillenir. Radar karıştırma sistemleri, düşman sensörlerinin hedef tespit ve takip kabiliyetini bozarak hava savunma ağlarını etkisiz hâle getirir. Haberleşme karıştırma ise birlikler arası koordinasyonu kesintiye uğratarak komuta-kontrol zincirinde ciddi aksamalar yaratır. Gelişmiş elektronik taarruz platformları, tehdit sinyallerini anlık olarak analiz eder ve frekans, güç seviyesi ile dalga biçimini dinamik şekilde ayarlayarak uyarlanabilir bir saldırı profili oluşturur. Günümüzde yapay zekâ destekli sistemler sayesinde elektronik taarruz, yalnızca sinyal bastırmaya dayalı bir yöntem olmaktan çıkmış; düşmanı yanlış karar almaya zorlayan, algıyı yöneten ve modern savaşın kaderini belirleyen oyun değiştirici bir taarruz gücü hâline gelmiştir.