Denizaltılarda sessizlik teknolojileri, modern deniz savaşlarının en kritik unsurlarından biri olarak kabul edilir. Bir denizaltının hayatta kalma ve görev başarısı, büyük ölçüde düşman sonar sistemleri tarafından ne kadar geç fark edildiğine bağlıdır. Bu nedenle günümüz denizaltıları yalnızca silah gücüyle değil, akustik izlerini minimum seviyeye indiren gelişmiş mühendislik çözümleriyle öne çıkar. Sessizlik teknolojileri; motorlardan pervanelere, gövdeden iç donanımlara kadar her noktada titreşim ve gürültünün bastırılmasını hedefler. Özellikle soğuk savaş döneminden itibaren geliştirilen bu yaklaşımlar, denizaltıları okyanusların adeta görünmez avcıları hâline getirmiştir.

Teknik açıdan bakıldığında sessizlik, çok katmanlı bir sistem yaklaşımıyla sağlanır. Anekoik kaplamalar, sonar dalgalarını emerek geri yansımayı azaltırken; titreşim izolatörleri motor ve jeneratör kaynaklı mekanik gürültüyü gövdeye iletilmeden sönümler. Düşük kavitasyonlu pervane tasarımları, su içinde baloncuk oluşumunu engelleyerek en tehlikeli akustik izlerden birini ortadan kaldırır. Bunun yanında modern denizaltılarda kullanılan elektrik tahrik sistemleri, geleneksel dizel mekanik yapılara göre çok daha sessiz bir çalışma sunar. Tüm bu teknolojiler bir araya geldiğinde, denizaltılar sadece savunma değil, stratejik caydırıcılık açısından da kritik bir rol üstlenir. Günümüzde sessizlik teknolojileri, denizaltı tasarımının temelini oluşturan ve sürekli geliştirilen bir mühendislik alanı hâline gelmiştir.