Askeri yazılım güvenliği, modern orduların operasyonel sürekliliğini, ulusal güvenliği ve stratejik üstünlüğünü doğrudan etkileyen kritik bir alandır. Günümüzde savaşlar yalnızca kara, deniz ve hava sahalarında değil; aynı zamanda dijital ortamda da yürütülmektedir. Komuta kontrol sistemlerinden hava savunma ağlarına, istihbarat yazılımlarından insansız sistemlere kadar birçok askeri yapı, gelişmiş yazılımlar üzerinden çalışır. Bu yazılımların güvenliği; veri sızıntılarını önlemek, siber saldırılara karşı dayanıklılık sağlamak ve kritik görevlerin kesintisiz yürütülmesi açısından hayati öneme sahiptir. İlk bakışta görünmeyen bu dijital kalkan, askeri gücün temel yapı taşlarından biri haline gelmiştir.

Teknik açıdan bakıldığında askeri yazılım güvenliği; güvenli kod geliştirme, kriptografik koruma, yetkilendirme ve kimlik doğrulama mekanizmaları, gerçek zamanlı tehdit analizi ve siber savunma senaryoları gibi çok katmanlı bir yapıya sahiptir. Askeri sistemlerde kullanılan yazılımlar, sivil yazılımlardan farklı olarak yüksek gizlilik, hata toleransının neredeyse sıfır olması ve savaş koşullarında çalışabilirlik kriterlerine göre tasarlanır. Bu nedenle güvenlik açıkları yalnızca teknik bir sorun değil, doğrudan stratejik bir risk olarak değerlendirilir. Özellikle son yıllarda artan siber saldırılar, askeri yazılım güvenliğini sadece bir destek unsuru olmaktan çıkararak savunma doktrinlerinin merkezine yerleştirmiştir. Güçlü bir askeri yapı için yalnızca donanım değil, onu yöneten yazılımın da tam koruma altında olması artık vazgeçilmezdir.