Yerlilik oranı, bir ülkenin savunma sanayiinde kendi kaynaklarıyla üretim yapabilme kapasitesini ortaya koyan en önemli göstergelerden biridir. Savunma projelerinde kullanılan alt sistemler, yazılımlar, elektronik bileşenler ve kritik parçaların ne kadarının yerli imkânlarla geliştirildiğini ifade eden bu oran, yalnızca teknik bir veri değil; aynı zamanda ekonomik ve stratejik bir güç göstergesidir. Yerlilik oranının yükselmesi, dışa bağımlılığın azalmasını sağlarken savunma sistemlerinin sürekliliğini ve güvenliğini de doğrudan artırır. Bu yönüyle yerlilik oranı, savunma sanayiinin sürdürülebilirliğini belirleyen temel kriterlerden biri olarak öne çıkar.

Daha teknik çerçevede değerlendirildiğinde yerlilik oranı; Ar-Ge yatırımları, yerli tedarikçi ekosistemi, mühendislik kabiliyeti ve teknoloji geliştirme altyapısı ile doğrudan ilişkilidir. Bir savunma platformunda motor, yazılım, sensör, haberleşme ve silah sistemlerinin yerli olarak üretilmesi, toplam yerlilik oranını önemli ölçüde yukarı taşır. Bu artış yalnızca maliyet avantajı sağlamakla kalmaz; ihracat kısıtlarının ortadan kalkmasına ve ürünlerin küresel pazarlarda daha rekabetçi olmasına da katkı sunar. Yerlilik oranı yüksek projeler, savunma sanayiini yüksek katma değerli üretim merkezine dönüştürerek ülke ekonomisine uzun vadeli ve stratejik faydalar sağlar.