Üniversite-savunma işbirliği, akademik bilgi birikiminin savunma sanayinin ihtiyaçlarıyla buluşturulmasını sağlayan stratejik bir inovasyon modelidir. Bu işbirliği sayesinde üniversitelerde geliştirilen teorik çalışmalar, araştırma projeleri ve bilimsel bulgular; savunma alanında uygulanabilir, yerli ve yüksek katma değerli teknolojilere dönüşür. Özellikle mühendislik, yapay zekâ, malzeme bilimi, siber güvenlik ve elektronik alanlarında yürütülen ortak çalışmalar, savunma projelerinin hızlanmasına ve teknolojik derinliğin artmasına katkı sağlar. Bu yapı, hem üniversitelerin araştırma kapasitesini güçlendirir hem de savunma sanayine nitelikli insan kaynağı kazandırır.

Daha teknik bir bakışla üniversite-savunma işbirliği; ortak AR-GE merkezleri, teknoparklar, lisansüstü programlar, proje bazlı fonlamalar ve saha testleri gibi çok katmanlı mekanizmalar üzerinden yürütülür. Akademisyenler ile savunma sanayi uzmanlarının aynı projelerde yer alması, bilgi transferini hızlandırırken yenilikçi çözümlerin ticarileşmesini de mümkün kılar. Özellikle Türkiye örneğinde bu işbirliği modeli; yerli savunma teknolojilerinin gelişmesi, dışa bağımlılığın azaltılması ve küresel rekabet gücünün artırılması açısından kritik bir rol üstlenmektedir. Günümüzde üniversite-savunma işbirliği, sadece proje üretmekle sınırlı kalmayıp ülkenin uzun vadeli savunma ve teknoloji vizyonunu şekillendiren temel unsurlardan biri haline gelmiştir.