Stratejik caydırıcılık, bir devletin ya da askeri gücün, potansiyel rakiplerini saldırıdan vazgeçirecek kapasite ve kararlılığa sahip olduğunu göstermesi esasına dayanır. Bu yaklaşımda temel amaç savaşmak değil, savaşı başlamadan önlemektir. Caydırıcılık, karşı tarafa verilecek olası bir saldırının kabul edilemez sonuçlar doğuracağını net biçimde hissettirmeyi hedefler. Bu nedenle stratejik caydırıcılık, modern güvenlik politikalarının ve savunma doktrinlerinin merkezinde yer alır.

Daha teknik açıdan bakıldığında stratejik caydırıcılık; askeri kapasite, teknolojik üstünlük, siyasi irade ve inandırıcılık unsurlarının birleşimiyle oluşur. Nükleer silahlar, balistik füze sistemleri, hava savunma ağları ve erken uyarı radarları bu yapının en kritik bileşenleri arasında bulunur. Ancak caydırıcılık yalnızca silah gücüyle sınırlı değildir; karar alma mekanizmalarının tutarlılığı, kriz yönetimi kabiliyeti ve uluslararası mesajların netliği de büyük önem taşır. Günümüzde stratejik caydırıcılık, devletlerin güvenliğini sağlamanın yanı sıra küresel güç dengesini koruyan görünmez bir kalkan olarak kabul edilmektedir.