Savunma sanayinde yapay zeka kullanımı, modern savaş doktrinlerini kökten değiştiren bir dönüşüm yaratırken, bu dönüşümle birlikte etik, hukuki ve stratejik regülasyon ihtiyacını da zorunlu hale getirmiştir. Otonom karar verebilen sistemler, hedef tanıma algoritmaları ve yapay zeka destekli komuta-kontrol mekanizmaları; askeri operasyonlarda hız ve etkinlik sağlarken, insan kontrolünün sınırları konusunda ciddi tartışmaları beraberinde getirir. Bu nedenle yapay zekanın savunma alanında kullanımı, yalnızca teknolojik bir ilerleme değil, aynı zamanda uluslararası güvenliği ilgilendiren kritik bir regülasyon konusu olarak ele alınmaktadır.

Daha teknik ve düzenleyici çerçevede değerlendirildiğinde, savunma sanayindeki yapay zeka regülasyonları; insan-denetimli karar alma, algoritmik şeffaflık, sorumluluk zinciri ve veri güvenliği ilkeleri etrafında şekillenir. Özellikle otonom silah sistemlerinde “öldürme kararının” yapay zekaya bırakılıp bırakılmaması, regülasyonların merkezinde yer alır. Bu kapsamda NATO, yapay zekanın askeri kullanımı için sorumlu ve etik prensipler belirlerken, Avrupa Birliği ise yüksek riskli savunma yapay zekası uygulamalarını katı denetim ve sınıflandırma mekanizmalarına tabi tutmayı hedefler. Regülasyonlar; yapay zekanın tamamen yasaklanmasından ziyade, insan kontrolünü merkezde tutan, denetlenebilir ve hesap verebilir sistemler geliştirilmesini amaçlar. Bu yaklaşım, savunma sanayinde yapay zekayı kontrolsüz bir tehdit olmaktan çıkarıp, stratejik bir güç çarpanı haline getirmeyi hedefler.