Otonom savaş teknolojilerinin gelişmesiyle birlikte insan rolü, modern savunma stratejilerinin en önemli tartışma konularından biri haline gelmiştir. Günümüzde yapay zekâ destekli insansız hava araçları, otonom kara sistemleri, akıllı füze teknolojileri ve dijital komuta kontrol altyapıları; savaş alanında daha hızlı analiz, otomatik hedef takibi ve yüksek operasyonel verimlilik sağlamaktadır. Ancak tüm bu teknolojik gelişmelere rağmen stratejik karar alma, etik değerlendirme, kriz yönetimi ve insan muhakemesi hâlâ savaş ortamlarının merkezinde yer almaktadır. Çünkü savaş alanında ortaya çıkan karmaşık durumlar yalnızca veri analiziyle değil; deneyim, sezgi ve insani değerlendirme becerileriyle de yönetilmektedir.

Otonom savaş sistemlerinde insan rolü, özellikle “insan döngü içinde” yaklaşımıyla büyük önem taşımaktadır. Bu modelde yapay zekâ destekli sistemler veri toplama, hedef analizi, keşif ve operasyon planlama süreçlerinde aktif görev üstlenirken; kritik saldırı kararları ve stratejik yönlendirmeler insan kontrolünde tutulmaktadır. Yapay zekâ destekli karar sistemleri, sensör ağları, otonom platformlar ve gerçek zamanlı veri analizi, operasyonel hızı artırırken insan operatörler etik sınırların korunmasını ve hukuki sorumluluğun sürdürülmesini sağlar. Ayrıca siber güvenlik tehditleri, veri manipülasyonu ve algoritmik hata riskleri nedeniyle insan denetimi modern savaş teknolojilerinde vazgeçilmez bir unsur olarak kabul edilmektedir. Gelecekte otonom sistemlerin daha yaygın hale gelmesi beklenirken, insanın stratejik aklı, etik sorumluluğu ve karar verme gücü savaş alanındaki en kritik unsur olmaya devam edecektir.