Katmanlı hava savunma mimarisi, modern savaş alanlarında hava tehditlerine karşı geliştirilen en etkili savunma yaklaşımı olarak öne çıkar. Bu yapı, tek bir savunma sistemine bağlı kalmak yerine farklı menzil ve irtifalarda görev yapan birden fazla savunma katmanının entegre şekilde çalışmasına dayanır. Kısa menzilli tehditlerden balistik füzelere kadar geniş bir yelpazede koruma sağlayan bu mimari, hava sahasını sürekli izleyerek tehditleri erken aşamada tespit etmeyi ve etkisiz hale getirmeyi hedefler. İlk katman genellikle radar ve sensör ağlarından oluşur; bu ağ sayesinde hava sahasındaki her hareket anlık olarak analiz edilir ve risk seviyesi belirlenir.

Mimarinin ikinci aşamasında ise komuta-kontrol merkezleri devreye girer. Bu merkezler, elde edilen verileri işleyerek hangi tehdide hangi savunma unsurunun müdahale edeceğine karar verir. Kısa menzilli sistemler alçak irtifa tehditlerini hedef alırken, orta ve uzun menzilli savunma katmanları seyir füzeleri, savaş uçakları ve balistik tehditlere karşı görev yapar. Katmanlar arasında kurulan bu koordinasyon, savunmanın sürekliliğini sağlar ve tek bir sistemin devre dışı kalması durumunda bile koruma hattının bozulmasını önler. Tarihsel olarak bakıldığında, soğuk savaş döneminden itibaren gelişen hava tehditleri, katmanlı savunma anlayışını zorunlu kılmış ve bu mimari günümüzde stratejik tesislerin, şehirlerin ve askeri birliklerin korunmasında vazgeçilmez hale gelmiştir.