Füze Fırlatma Erken Tespit Sistemleri, modern savunma doktrinlerinin en kritik güvenlik katmanlarından biri olarak kabul edilir. Bu sistemler, düşman unsurlar tarafından gerçekleştirilen balistik veya taktik füze fırlatmalarını saniyeler içinde algılayarak karar vericilere erken uyarı sağlar. Temel amaç; olası bir saldırının türünü, yönünü ve zamanlamasını önceden tespit ederek sivil savunma önlemlerinin devreye alınması, hava savunma sistemlerinin aktive edilmesi ve stratejik karşı hamlelerin planlanmasıdır. Soğuk Savaş döneminden itibaren geliştirilen bu teknolojiler, günümüzde uzay tabanlı sensörler ve yer radarları ile entegre çalışarak çok katmanlı bir erken uyarı ağı oluşturur.

Teknik açıdan bakıldığında, Füze Fırlatma Erken Tespit Sistemleri çoğunlukla kızılötesi algılama uyduları, uzun menzilli radarlar ve gelişmiş veri analiz yazılımlarından oluşur. Füze motorunun ateşlenmesiyle ortaya çıkan ısı izi, yörüngedeki sensörler tarafından algılanır ve bu veriler anlık olarak komuta merkezlerine iletilir. ABD’nin SBIRS ve Sovyetler Birliği döneminde geliştirilen Oko sistemleri bu alandaki tarihsel örnekler arasında yer alırken, günümüzde bu altyapılar yapay zekâ destekli tehdit analizi, daha hassas sensörler ve daha hızlı karar mekanizmalarıyla sürekli geliştirilmektedir. Füze fırlatma erken tespit teknolojileri, yalnızca askeri üstünlük değil, aynı zamanda caydırıcılık ve stratejik istikrarın korunması açısından da vazgeçilmez bir rol üstlenmektedir.