Deniz platformlarında elektronik harp, modern savaş doktrinlerinin en kritik unsurlarından biri olarak öne çıkıyor. Günümüzde savaş gemileri artık yalnızca füze, top ve torpido sistemleriyle değil; aynı zamanda elektromanyetik spektrumu kontrol edebilme yeteneğiyle güç kazanıyor. Deniz platformlarında elektronik harp sistemleri, düşman radarlarını kör etmek, haberleşmeyi kesmek ve tehditleri daha oluşmadan tespit etmek için kullanılıyor. Özellikle Doğu Akdeniz, Karadeniz ve Pasifik gibi stratejik bölgelerde görev yapan modern donanmalar için elektronik harp, klasik ateş gücünden çok daha belirleyici hale gelmiş durumda.

Teknik açıdan bakıldığında deniz platformlarında elektronik harp; Elektronik Destek (ED), Elektronik Taarruz (ET) ve Elektronik Koruma (EK) olmak üzere üç temel başlık altında incelenir. Elektronik Destek sistemleri düşman radar ve iletişim sinyallerini algılar, analiz eder ve tehdit kütüphanesine kaydeder. Elektronik Taarruz sistemleri aktif karıştırma (jamming), aldatma (deception) ve sahte hedef üretimi gibi yöntemlerle düşman sensörlerini etkisiz hale getirir. Elektronik Koruma ise dost sistemlerin karıştırmaya karşı dayanıklılığını artırır. Günümüzde modern fırkateynler, korvetler ve destroyerler; gelişmiş radar uyarı alıcıları, elektronik karşı tedbir podları ve sayısal karıştırma sistemleriyle donatılmaktadır. Ağ merkezli harp konsepti ile entegre çalışan bu sistemler, veri linkleri üzerinden diğer platformlarla anlık bilgi paylaşarak tehditlere karşı kolektif savunma sağlar. Özellikle aktif faz dizinli radarlarla birlikte çalışan elektronik harp altyapıları, düşük görünürlüklü tehditleri bile tespit ederek erken müdahale imkânı sunar. Bu nedenle deniz platformlarında elektronik harp, sadece bir destek unsuru değil; doğrudan caydırıcılık sağlayan stratejik bir kuvvet çarpanı olarak kabul edilmektedir.