Deniz Mayın Harbi, deniz savaşlarının en kritik ve stratejik unsurlarından biri olarak, düşman deniz unsurlarını sınırlandırmak, limanları korumak ve deniz yollarını kontrol altına almak amacıyla uygulanan özel bir harp türüdür. Özellikle kıyı güvenliği, boğaz savunması ve stratejik geçiş noktalarının korunmasında hayati rol oynayan Deniz Mayın Harbi, düşük maliyetli ancak yüksek etkili bir savunma ve taarruz yöntemi olarak öne çıkar. Tarih boyunca birçok savaşın kaderini değiştiren deniz mayınları, modern savaş doktrinlerinde de önemini korumaktadır. Deniz Mayın Harbi, asimetrik savaşın en etkili araçlarından biri olarak kabul edilir.

Teknik açıdan Deniz Mayın Harbi; mayın dökme (mayınlama), mayın tarama ve mayın imha faaliyetlerini kapsayan bütüncül bir askeri operasyon alanıdır. Deniz mayınları; temaslı, manyetik, akustik ve basınç etkili olmak üzere farklı tetikleme sistemlerine sahiptir. Özellikle modern manyetik ve akustik deniz mayınları, gemilerin metal kütlesi veya pervane sesini algılayarak infilak edebilmektedir. Tarihte deniz mayınlarının etkisi en çarpıcı biçimde 18 Mart 1915 tarihinde yaşanan Çanakkale Deniz Savaşı’nda görülmüştür. Nusret Mayın Gemisi tarafından dökülen mayınlar, itilaf donanmasına ağır kayıplar verdirmiştir. Bu olay, deniz mayınlarının stratejik caydırıcılığını tüm dünyaya göstermiştir. Günümüzde Deniz Mayın Harbi; insansız su altı araçları, gelişmiş sonar sistemleri ve yüksek hassasiyetli mayın tarama gemileri ile desteklenmektedir. Modern Deniz Mayın Harbi, teknolojik üstünlük ve elektronik harp kabiliyetleri ile entegre şekilde yürütülmektedir. Deniz yollarının güvenliği, enerji taşımacılığı ve askeri sevkiyat açısından düşünüldüğünde Deniz Mayın Harbi, deniz kuvvetlerinin vazgeçilmez bir operasyonel alanıdır.