Çok Katmanlı Savunma Doktrini, modern savaş ortamında artan ve çeşitlenen tehditlere karşı geliştirilen en kapsamlı ve sürdürülebilir savunma yaklaşımlarından biridir. Balistik füzelerden seyir füzelerine, insansız hava araçlarından elektronik harp unsurlarına kadar uzanan geniş tehdit yelpazesi, tek bir savunma sistemiyle bertaraf edilemeyecek kadar karmaşıktır. Bu doktrin, farklı menzil ve irtifalarda görev yapan savunma katmanlarının birbirini tamamlaması esasına dayanır ve böylece savunma mimarisinde boşluk oluşmasını engeller.

Teknik açıdan ele alındığında Çok Katmanlı Savunma Doktrini; erken ihbar sensörleri, uzun menzilli hava savunma sistemleri, orta ve kısa menzilli platformlar ile yakın hava savunma unsurlarının entegre ve eş zamanlı çalışmasını öngörür. Üst katmanlar tehditleri mümkün olan en uzak noktada karşılamayı hedeflerken, alt katmanlar sızan hedeflere karşı son savunma hattını oluşturur. Bu yapı, ağ merkezli harp anlayışıyla birleştiğinde tehdit tespiti, hedef takibi ve angajman süreçleri çok daha hızlı ve etkili hale gelir. Sonuç olarak Çok Katmanlı Savunma Doktrini, modern ordulara yüksek hayatta kalma oranı, esneklik ve stratejik caydırıcılık kazandıran kritik bir konsepttir.