Rusya-Ukrayna savaşında dengeleri sarsacak bir gelişme yaşandı. Ukrayna, Rusya’nın iç kesimlerinde bulunan ve stratejik bombardıman uçaklarına ev sahipliği yapan askeri üsleri, kamikaze dronlarla hedef aldı. “WEB” kod adlı bu operasyon, harp tarihinin en dikkat çekici insansız hava aracı saldırılarından biri olarak kayda geçti. Ukrayna kaynaklarına göre saldırı, TU-95MS ve TU-22M3 tipi stratejik bombardıman uçaklarının yanı sıra AN-12 askeri nakliye uçağının da imha edilmesiyle sonuçlandı.

Operasyonun planlama sürecinin 18 ayı aşkın bir zamana yayıldığı, dronların Rusya içine kamyon ve TIR’lar aracılığıyla sokulduğu iddia ediliyor. Saldırı sonrası paylaşılan görüntülerde, çok sayıda uçağın alevler içinde kaldığı ve üslerde büyük hasar meydana geldiği görülüyor. Bazı uluslararası kaynaklar, Rusya’nın zararının 2 milyar dolara yaklaştığını öne sürdü.

Savunma sanayii uzmanı Yusuf Akbaba, operasyonu “Rusya kendi Pearl Harbor’unu yaşadı” sözleriyle değerlendirdi. Akbaba, bu saldırının yalnızca askeri değil, psikolojik etkilerinin de ağır olacağını, kamikaze dronların savaş konseptinde yeni bir çağ açtığını belirtti. Özellikle bu operasyon, filo tipi dron saldırılarının gelecekteki savaşlarda ne denli belirleyici olabileceğini açıkça gösterdi.

Milli İstihbarat Akademisi’nden Mehmet Çağatay Güler ise olayın istihbarat boyutuna dikkat çekerek, bunun Ukrayna için büyük bir başarı, Rusya içinse ciddi bir istihbarat zafiyeti olduğunu ifade etti. Güler, özellikle Oleniya Üssü’nün Rusya’nın stratejik bombardıman kapasitesi açısından kritik önemde olduğunu, bu üssün zarar görmesinin Moskova’nın uzun menzilli füze saldırı kapasitesini önemli ölçüde sınırlayabileceğini vurguladı.

Ancak Güler, bu saldırının “tarihi kırılma noktası” olarak görülmemesi gerektiğini de belirtti. Ukrayna’nın daha önce de Rusya içlerindeki stratejik üsleri hedef aldığına dikkat çeken Güler, bu olayın savaşın mevcut seyrini dramatik şekilde değiştirmeyebileceğini söyledi. Buna rağmen, “WEB” operasyonu, modern savaş tarihinde insansız sistemlerin ulaştığı yıkıcı kapasitenin en net örneklerinden biri olarak kayıtlara geçti.