Uydu savaşları, devletlerin uzaydaki askeri ve stratejik uydular üzerinden yürüttüğü görünmez ancak son derece kritik bir güç mücadelesidir. Günümüzde iletişimden navigasyona, istihbarattan füze savunma sistemlerine kadar pek çok alan uydulara bağlıdır. Bu nedenle uzay, artık yalnızca bilimsel keşiflerin değil, aynı zamanda jeopolitik rekabetin de merkezi haline gelmiştir. Özellikle büyük güçler arasında artan teknoloji yarışı, “uzayın silahlandırılması” tartışmalarını da beraberinde getirmiştir.

Teknik açıdan bakıldığında uydu savaşları; anti-uydu (ASAT) füzeleri, siber saldırılar, elektronik karıştırma (jammer), lazer sistemleri ve yörünge manipülasyonları gibi yöntemleri kapsar. 2007 yılında Çin’in kendi hava uydusunu vurması ve 2019’da Hindistan’ın gerçekleştirdiği ASAT testi, bu alandaki askeri kapasitenin açık bir göstergesi olmuştur. Ayrıca ABD ve Rusya da uzay tabanlı savunma ve saldırı teknolojilerine ciddi yatırımlar yapmaktadır. Uydu savaşlarının en büyük riski ise oluşan uzay enkazının (space debris) hem sivil hem askeri uydular için zincirleme tehdit yaratmasıdır. Uzayda yaşanabilecek bir çatışma, küresel internet altyapısından finans sistemlerine kadar geniş bir etki alanına sahiptir. Bu nedenle uydu savaşları, modern savaş doktrinlerinde kritik bir stratejik başlık olarak konumlanmaktadır.